همه چیز با یک تصویر تکان دهنده شروع می شود: کوهی از یخ، سرمای استخوان سوز، و پرنده کوچکی که راه خود را از قبیله گم کرده است. این پنگوئن نه گم شده و نه به دنبال غذا می گردد. او آگاهانه به امنیت کلنی پشت می کند و به سمت کوه های دوردست و مرگ حتمی می رود. این صحنه سکانسی از یک انیمیشن کودکانه نیست، بلکه برشی واقعی و تلخ از طبیعت است که اکنون به نمادی عجیب برای وضعیت روحی انسان مدرن تبدیل شده است.
نظرات (0)